donderdag, oktober 02, 2008

Settling down

Inmiddels is het alweer een paar dagen sinds we uit Tokyo zijn vertrokken en er is, zoals men kan begrijpen, van alles gebeurd. We gingen 's ochtends vroeg door de regen en de Tokioaanse drukte met grote koffers naar Haneda airport. We waren een beetje huiverig voor onze bagage, aangezien we de avond ervoor erachter waren gekomen dat ANA (All Nippon Air) een bagagelimiet van 15kg heeft. En wij waren al met 20kg p.p. naar Tokyo gekomen, plus wat we daar gekocht hadden. Maar bij het inchecken werd er niets over gezegd; de dames achter de balie hadden wel moeite met het sjouwen van de tassen, maar verder was mijn tas van 22kg geen probleem.
We kwamen aan in de stromende regen (er werd ons verteld dat er een tyfoon onze kant op kwam), en gingen met de airportlimosine naar shouwa-machi, vlakbij de uni. Achteraf bleek dat we aan de andere kant de campus op kwamen, dus ik was redelijk de weg kwijt (ik wist dat het international student center na de poort links was). Na lang zoeken en naar de weg vragen kwamen we uiteindelijk toch goed terecht. Meteen kwamen de mensen aangestroomd om ons te begroeten en te helpen en ons dingen in te laten vullen.
Vervolgens werden we in een auto geladen met twee mensen van het office en werden we naar de dorm gebracht. Ik deel mijn kamer met Rolf en Matthias, maar die waren er nog niet (kwamen pas de volgende dag), dus het was wel erg leeg. Mijn kamer bevatte enkel een bed met matras, een bureau, een klerenkast en twee kleinere kastjes. In de woonkamer staat een eettafel met 4 stoelen, een kast, een koelkast en een "zithoek" met een tafeltje, een bankje en nog twee stoelen. Best ruim allemaal, behalve de badkamer/wc, waar je je net aan om kunt draaien als je een slangemens bent.
Ziehier een prachtige "artist impression" van het tofste appartement in heel Japan, nr. 401;


Een beetje uit proporties, maar dat deed Picasso ook.
De eerste avond met Eef en Maaike boodschappen gaan doen, wat bekertjes, bestek en voedsel gekocht en gezellig wat anime etc. gekeken. We waren wel naar een kleine futon winkel in de buurt gegaan, maar dat was op niks uitgelopen (het dametje had niks voor westerse bedden en raadde ons aan ergens anders te proberen), dus ik sliep de eerste avond op m'n handdoeken en onder m'n yukata in m'n lege kamertje.
De volgende dag redelijk vroeg op en naar de universiteit gegaan. Toen ik naar buiten ging was het een strakblauwe lucht, en een heerlijk temperatuurtje. Tyfoon m'n reet. Naar de uni gegaan en even gemaild op het international student plaza (hetzelfde als de office btw) en een internetwachtwoord aangevraagd voor beneden in de algemene ruimte van de dorm. Meteen werden onze universiteitspasjes gemaakt en werden we doorverwezen naar het Information Office, elders op de campus, waar we het wachtwoord aanvroegen.


Daarna doorgegaan naar Nagasaki Eki (het station), alwaar zich het AMU gebouw bevindt (een department store). We hebben vrolijk rondgekeken in de kledingzaken, arcadehal, tower records etc. Ook zit er een bioscoop en een hele verdieping met restaurants, dus da's altijd handig.
Op de tweede verdieping zitten (naast elkaar) twee huishoudelijke-artikelen-winkels. De een, genaamd FrancFrancFranc (of FrancFranc, ik weet het niet zeker), is wat hipper en duurder dan de ander, Muji. Maar Muji heeft wel mooiere en (iets) goedkopere spullen; eigenlijk een soort Ikea, maar dan een stuk kleiner. Dus daar hebben we kussens en lakens gekocht. Bij het afrekenen werd ons door de gast achter de balie gevraagd of we Nederlanders waren; deze jongen, genaamd Ken, was bevriend met de uitwisselingsstudenten van vorig jaar. Dus we kletsten even gezellig en we kregen z'n telefoonnummer en emailadres mee.
We stouwden onze spullen in een kluisje en zijn de Sakura-dori afgelopen richting de Koufukiji. Dat was echt een prachtige tempel, heel rustig bovendien, met een mooi afgelegen tuintje waar we lekker aan de rand in het zonnetje hebben gezeten.



Vervolgens gingen we langs de megane-bashi ("brilbrug"), de oudste stenen boogbrug van Japan (begin 17e eeuw), naar de Hamano-machi shopping arcade, waar we relaxed hebben rongekeken en wat hadden gegeten.


Uiteindelijk met een volle tram naar huis. Vanaf het tramstation is het zo'n 15 minuten lopen naar de dorm, en onderweg kwamen we een paar van de andere Nederlanders tegen. Die waren dus veilig aangekomen. Eenmaal thuis waren inderdaad mijn beide roommates aangekomen. We hebben lekker nog even zitten kletsen en overleggen over het reilen en zeilen van ons huisje, terwijl we onze spullen aan het uitpakken waren en nog wat probeerden voor te bereiden voor de placementtest die ons niveau moet bepalen.

Vanochtend hadden we dus de placementtest van 10 tot 12. Het begon allemaal heel goed, met makkelijke invuloefeningen, maar het laatste gedeelte zat vol met kanji die ik niet (meer) (her-)kende, dus dat ging echt verschrikkelijk.
Na afloop moesten we langskomen om onze persoonlijke tutors te ontmoeten die ons met van alles en nog wat moeten helpen het komende jaar. Toen bleek dat alleen Maaike, Rolf en mijn tutor zouden komen vandaag, en de rest morgen. Dus de anderen gingen weer naar huis terwijl wachtten op de tutors. Toen die aankwamen bleek echter dat alleen Maaike en Martijn (die naar huis was) vandaag aan de beurt waren, dus Rolf en ik waren vrij om te gaan en staan waar we wilden. Dus we zijn met z'n tweeen naar het station gegaan om wat servies te kopen e.d. Nog wt gedronken en langs de Huis den Bosch winkel gelopen (die allemaal Nijntje spullen verkoopt, en ook Goudse kaas). Terug bij de uni keken we nog even in de buurt rond, en bij de 100yen-shop (waar overigens niet alles 100yen kost). Inmiddels zijn we weer thuis en zitten we al een tijdje in de "zemi" (seminar ruimte) van de dorm, waar we nu dus internet hebben. 's Avonds zit het helemaal vol met Chinezen, en nu hebben de Nederlanders de ruimte overgenomen. Ik kan niet wachten tot we internet op onze kamer hebben, dan kan ik ook rustig skypen enzo.
Waarschijnlijk gaan we morgen, met onze tutors, naar het stadhuis om onze Alien Registration Card aan te vragen, waarmee we dan ook een bankrekening kunnen openen. En met een bankrekening kunnen we weer een keitai (mobiel) gaan kopen, dus daar heb ik wel zin in. Verder waarschijnlijk binnenkort een fiets aanschaffen, al was het alleen al voor het feit dat ik dan snoeihard over de stoep mag fietsen.
Anyways, mata kondo!

Pyke

0 reacties: